خرید شال تفاوت بازیکنان خارجی شاغل در ایران با آسیایی ها

یکی از تفاوت‌های بزرگ تیم‌های ایرانی با دیگر تیم‌های آسیایی که در مسابقات فوتبال لیگ قهرمانان آسیا به چشم آمد فاصله زیاد بازیکنان خارجی تیم های ما با خارجی های دیگر تیم‌های آسیایی است.

به گزارش مهر، در فاصله یک روز مانده به دیدار پرسپولیس – الغرافه نشست مطبوعاتی مربیان و کاپیتان‌های دو تیم در سالن آمفی تئاتر هتل آکادمی فوتبال برگزار شد. در این نشست موارد متعددی مطرح شد و خبرنگاران سئوال‌های مختلفی را از مربیان دو تیم پرسیدند اما یک خبرنگار بیش از اندازه روی یک موضوع تاکید داشت و آنهم تقابل قهرمان لیگ قطر با نماینده کشورمان مقابل تماشاگران پرتعدادش بود. این خبرنگار اصرار می کرد تا سرمربی برزیلی را متقاعد کند که تیمش مقابل پرسپولیس حتما بازنده خواهد بود و حرفی برای گفتن نخواهد داشت.

پاسخ مارکوس پاکتا، سرمربی برزیلی تیم الغرافه به این خبرنگار ایرانی خیلی جالب بود. او به این خبرنگار گفت: “شما کلمرسون را می شناسید؟ فرناندائو را چطور؟” . این خبرنگار با حرکت سر به مربی الغرافه فهماند که چهره های نامدار تیم قطری را نمی شناسد. پاکتا که منظور خبرنگار ایرانی را فهمید در پاسخ به او گفت: “اگر اینها را می شناختی در مورد تیم الغرافه این طور حرف نمی زدی”.

بازی رفت پرسپولیس – الغرافه تمام شد اما ما بازهم نه کلمرسون را شناختیم و نه فرناندائو را، نخواستیم سعد الشمرانی و نشات اکرم هم را بشناسیم. برتری 3 بریک پرسپولیس مقابل قهرمان قطر آنقدر دل انگیز بود که حتی وعده انتقام مارکوس پاکتا را هم جدی نگرفتیم اما سه شنبه شب زمانی که “یوئیجی نیشیموار” سوت پایان بازی الغرافه – پرسپولیس را بصدا درآورد. به خوبی کلمرسون را شناختیم. به مهارت فرناندائو و نشات اکرم پی بردیم و دریافتیم که چقدر با فوتبال روز آسیا فاصله داریم.

آنجا شاید قطری‌ها، ازبک‌ها، عربستانی‌ها، ژاپنی‌ها و… ضعف و کاستی داشته باشند اما با جذب مهره‌های کارآمد ا‌ز کشورهای مختلف به ترکیبی ایده ال می رسند که حاصل‌اش نتیجه‌ای است که تا به امروز در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا رقم خورده است. با نگاهی گذرا به نتایجی دیدارهای روز سه شنبه لیگ قهرمانان آسیا به خوبی مشخص می شود که لژیونرها چه تاثیر عمیقی بر تیمهای آسیایی دارند.

از 25 گلی که در دیدارهای روز سه شنبه لیگ قهرمانان آسیا وارد دروازه ها شد، 13 گل را بازیکنانی به ثمر رساند که ملیت‌شان به غیر از باشگاهی است که در آن بازی می کنند. این نشان دهنده نقش تاثیرگذار بازیکنان خارجی در تیم‌های آسیایی است موردی که ما از کار آن به سادگی گذر می کنیم.

در فوتبال ما توره ستاره می شود. توره‌ای که فراز و نشیبش به مراتب بیش از دیگر مهاجمان ایرانی است اما در عربستان یا قطر، مهاجمانی چون کلمرسون یا پرنس تاگو در گلزنی تداوم دارند. این یکی از تفاوت‌های ما با فوتبال در حال رشد آسیاست. در تیمهای ایرانی بازیکن خارجی نه تنها باری از روی دوش تیمش برنمی دارد بلکه بر مشکلات تیم می افزاید. تکروی‌ها، خودخواهی‌ها و بازی‌های ملال آور بیشتر اوقات از بازی لژیونرهای ایرانی متبادر می شود اما در کشورهای دیگر نه. آنجا بازیکن خارجی ستاره است. ستاره به معنای واقعی نه ستاره کاغذی.