خرید شال ورزش جهان درتهديد سونامى اقتصادى

ماهنامه اختصاصى فدراسيون واليبال كه تحت عنوان volley world منتشر مى شود گزارش ويژه اى از تلاش هاى «جى ژانگ وى» رئيس چينى اين فدراسيون براى فرار از بحران هاى مالى اخير به چاپ رسانده است.

به نوشته ایران، در اين گزارش تأكيد شده كه رئيس جديد FIVB با شرايطى مشابه روزهاى آغازين رياست دكتر آكوستادر دهه۸۰ ميلادى مواجه است. كارشناسان واليبال نسبت به تأثيرات منفى بحران هاى اقتصادى ماههاى گذشته جهان بر اين رشته نگرانى هاى بسيارى دارند. با وجود اينكه از «جى ژانگ وى» به عنوان يك مغز اقتصادى در بين چينى ها ياد مى شود اما اين دليل كافى نيست تا از ميزان نگرانى ها در خصوص آينده واليبال كاسته شود.

اين اضطراب زمانى بيشتر شده كه اسپانسرهاى اصلى FIVB براى تمديد حمايت هاى خود و عقد قرارداد جديد از فدراسيون جهانى واليبال مهلت خواسته اند. ركود بازارهاى معتبر اقتصادى ترديدهاى بسيارى رادر اين باره به وجود آورده است و كمپانى هاى بزرگ اروپا نيز حاضر نيستند در چنين شرايط ريسك تازه اى را به جان بخرند.

رئيس فدراسيون جهانى واليبال كه با چالش بزرگى مواجه است، مى گويد: «نمى توانيم بگوييم كه اوضاع نگران كننده اى نداريم يا اينكه وانمود كنيم شرايط ايده آل است. به عقيده من در چنين وضعيتى خونسرد بودن از هر چيزى مهم تر است. ما بايد مراقب باشيم و بهترين تصميم ها را بگيريم. اكنون من بيشتر از هر كسى نگران هستم ولى آينده كاملاً براى ما روشن است.

اقتصاددان چينى
رئيس ۷۳ ساله فدراسيون بين المللى واليبال با وجود همه اميدوارى هايش به خوبى مى داند كه آكوستا با پشتوانه مالى خوبى كه در وزارت نفت مكزيك داشت توانست با بحران هاى اقتصادى در دهه قبل مقابله كند و واليبال را نجات بدهد ولى وضعيت كنونى بسيار متفاوت است و به نوعى اقتصاد همه بخش هاى جامعه را تحت تأثير قرار داده است.

واليبال تنها رشته اى نيست كه نگران يك سونامى اقتصادى است. بسيارى از رشته هاى ورزشى ديگر نيز از عواقب بحران هاى اقتصادى جهان در اضطراب و التهاب به سر مى برند. تأثيرات اين بحران شايد روى برخى رشته هاى كوچكتر و كم طرفدارتر بيشتر باشد اما ورزش هايى نظير بسكتبال و فوتبال هم از اين جريان در امان نمانده اند. آسيب پذيرى در دو و ميدانى، گلف و دهها رشته ديگر مشهود است. ورشكستگى بسيارى از كمپانى ها نگرانى ها را دو چندان كرده است، تقريباً همه در حال فرار هستند.

كاهش تماشاگر، ركود مالى و بدهى هاى سنگين از عواقب بحران هاى اقتصادى هستند. چندى پيش شايعه تعطيلى ليگ فوتبال بانوان امريكا مثل يك شوك بزرگ بود كه پيكره ورزش اين كشور را لرزاند. گلف بازان هم جزو اقشارى هستند كه چندان آرامش ندارند.

لغو چند تورنمنت معتبر ساليانه سبب شده تا تايگروودز، اسطوره گلف جهان آن را يك هشدار بزرگ بداند و مى گويد: «ورزش هم جزيى از اين اجتماع است ما هم بايد چاره اى بينديشيم. نبايد دست روى دست گذاشت. اگر تورها يكى پس از ديگرى لغو شوند ديگر جايى براى رقابت وجود نخواهد داشت و اين يعنى پايان داستان گلف!»

بحران مالى اخير در اتومبيلرانى نيز آرامش سران فرمول يك را از بين برده است. كناره گيرى هوندا سبب شد تا مسئولان برگزارى اين مسابقه به فكر چاره اى باشند تا مانع از فروپاشى يكى ديگر از تيم ها باشند. كاهش هزينه ها يكى از اين كارهاست كه قرار است در نشست روز هفدهم مارس از سوى سران FIA مطرح شود. برگزاركنندگان فرمول يك در عين حال راهكارهاى ديگرى را در دست بررسى دارند تا شرايط را براى ورود تيم هايى كه سابقه قبلى در اين مسابقات نداشته اند هموار سازند كه اين موضوع با توجه به تداوم بحران هاى مالى بعيد به نظر مى رسد.

معرفى فيفا
فوتبال به عنوان پرطرفدارترين رشته ورزشى در سطح جهان تنها يك رشته ورزشى به حساب نمى آيد. سالهاست هزينه هاى نجومى كه در اين رشته صرف مى شود فوتبال را به عنوان يك صنعت سودآور مطرح كرده است.

در اين شرايط فوتبال هم از گزند مشكلات اقتصادى در امان نمانده و بحران ها مثل سايه به دنبال باشگاه ها هستند. حتى نگرانى هاى فيفا براى رقابت هاى جام جهانى نيز پنهان نمانده است. مقامات فدراسيون بين المللى فوتبال نگرانند كه آيا آفريقاى جنوبى مى تواند به تعهدات قبلى خود در خصوص احداث ورزشگاه ها و تجهيز امكانات براى جام جهانى ۲۰۱۰ عمل كند.

احداث ۸۰ كيلومتر مترو در كيپ تاون هم از جمله طرح هاى قبلى آفريقاى جنوبى براى حمل ونقل تماشاچيان است كه در فاصله ۱۵ ماه تا برگزارى بازى ها با سرعت اندكى پيش مى رود. افزايش قيمت سيمان و آهن و اعتصاب هاى گاه و بى گاه كارگران بر مشكلات قبلى ميزبان افزوده است.

با اين حال دنى جوردن مدير كميته ساماندهى جام جهانى ۲۰۱۰ ابراز اطمينان مى دهد كه همه مشكلات برطرف مى شوند ‎/ هيچ مشكلى براى برگزارى جام جهانى به وجود نخواهد آمد. وى همچنين از جام كنفدراسيون ها به عنوان يك آزمايش بزرگ ياد مى كند و مى گويد: «شك نكنيد در جام كنفدراسيون ها ثابت خواهيم كرد كه مشكلى وجود ندارد.

ما اصلاً نگران عدم استقبال تماشاچيان نيز نيستيم. هم اكنون ورزشگاه هاى استاندارد خوبى در اينجا وجود دارند كه جام كنفدراسيون ها را در آنها برگزار خواهيم كرد. البته شايد در ابتداى راه با بدهى هاى سنگين مواجه شويم ولى به نظر دولتمردان بايد صبور باشند. ما مى خواهيم بزرگترين رويداد ورزش جهان را برگزار كنيم و بايد از اعتبار قاره آفريقا دفاع كنيم.»

عرصه باشگاهى
در عرصه باشگاهى نيز تأثيرات بحران هاى اقتصادى كاملاً مشهود است.
براساس تحقيقاتى كه صورت گرفته است بوندس ليگاى آلمان تاكنون كمترين ضررها از بابت مشكلات موجود را داراست. هارتموت زاستروف مدير شركت تحقيقاتى «اشپورت + ماركت» در اين باره مى گويد: فوتبال و در كل ورزش آلمان به بانك ها وابسته نيستند.

درآمد باشگاه هاى دسته اولى از محل اسپانسرها در سال گذشته حدود ۳۷۰ ميليون يورو بود كه ۵۰ ميليون آن از بخش مالى به دست آمد. حتى اگر نيمى از حاميان مالى نيز دست از حمايت هاى خود بردارند مشكلى ايجاد نخواهد شد.» بوندس ليگا با ميانگين ۴۰ هزار تماشاچى در هر بازى از بابت بليت فروشى اوضاع خوبى دارد.

در ايتاليا وضعيت فرق مى كند. سالهاست كه مشكلات اقتصادى بر باشگاه ها سايه افكنده و شرايط موجود كمپانى ها نيز اوضاع را وخيم تر كرده است. آدريانو گاليانى نايب رئيس باشگاه ميلان بارها نسبت به آينده هشدار داده است.

سال گذشته باشگاه سرشناس لاتزيو رم تا آستانه ورشكستگى پيش رفته بود. بررسى ها نشان مى دهد كه به طور متوسط باشگاه هاى اين كشور ساليانه ۹‎/۳ ميليون يورو درآمد خالص از محل اسپانسرها دارند كه با كاهش درآمدهاى اسپانسرها به خصوص كمپانى هاى خودروسازى از ميزان درآمدهاى باشگاه ها نيز كاسته مى شود.

در اسپانيا بارسلونا و رئال مادريد هيچ نگرانى از بابت بحران هاى اقتصادى ندارند. رئال فصل گذشته با ۹۷ ميليون يورو سود خالص پردرآمدترين باشگاه جهان بوده است. قرارداد اين باشگاه با شركت «مديا پرو» براى حق پخش تلويزيونى ساليانه ۱۵۷ ميليون يورو عايد اين باشگاه مى كند. در كنار آن درآمدهاى تبليغاتى از جمله قرارداد با آديداس نصيب كهكشانى مى كند. بارسا نيز از شرايطى مشابه برخوردار است ولى ساير باشگاه ها اوضاع نگران كننده اى دارند.

شرايط در انگليس فرق دارد. سرمايه گذارى هاى زيادى كه در اين چند ساله توسط باشگاه هاى اين كشور صورت گرفته بدهى هاى هنگفتى را به دنبال داشته است. البته بخش اعظم اين بدهى ها به باشگاه هاى بزرگ بازمى گردد كه صرف احداث ورزشگاه هاى جديد شده است.

باشگاهى مثل وستهام نيز به فكر خروج ۱۰ بازيكن از ليست ۳۴ نفره خود افتاده تا از اين طريق هزينه ها را كم كند. به طور حتم گذشت زمان تأثيرات بحران هاى اقتصادى را بر فوتبال جزيره و ساير كشورها نشان خواهد داد.